Een ingetogen monument

Door: Sander Out

13 december 2011

Herman van Veen heeft een nieuw internationaal project uitgebracht, op basis van de nagelaten gedichten van de Roemeense Selma Meerbaum-Eisinger, die in 1942 op 18-jarige leeftijd overleed in een naziwerkkamp. Op dit stemmige album zijn de van oorsprong Duitstalige gedichten deels in het Engels en het Frans vertaald en we komen er veel van Van Veens getrouwen tegen: niet alleen zijn vaste rechterhand Edith Leerkes en zijn echtgenote Gaëtane Bouchez, maar ook Lori Spee, Stochelo Rosenberg en Zapp!-violist Jasper le Clercq. Het is aan Herman van Veen en de zijnen wel toevertrouwd om een ingetogen eerbetoon te leveren aan de te jong gestorven dichteres, waarmee ze impliciet ook een monument oprichten voor haar talloze lotgenoten. Het is daarmee een gepaste keuze om deze uitgave niet te beperken tot ons taalgebied.

 

Herman van Veen & Edith Leerkes, Songs in the distance, 2011, Le Chant du Monde, 274 2038

 

 

Door: Andy Arnts

3 augustus 2010

Vert-Vert uit het stof gehaald

Componist en cellovirtuoos Jacques Offenbach werd slechts 61 jaar. Maar in de jaren die hem werden gegund, legde hij een enorme productie aan de dag. Zo schreef hij over de honderd komische opera‘s, waaronder de klassiek geworden La belle Hélène (1864) en La vie parisienne (1866). Toegankelijke, melodieuze muziek met satirische thema‘s vol ondeugende toespelingen op de 19de-eeuwse zeden. Hoewel zijn werk door critici dikwijls werd afgedaan als oppervlakkig, kende Offenbach grote successen. Het leverde hem de bijnamen ‘Mozart van de Champs-Élysées’ en ‘Vader van de Franse operette’ op, hoewel hij zijn repertoire zelf nadrukkelijk aanduidde als opéra bouffe of opéra comique. Vlak voor zijn dood schreef hij nog een échte opera: Les Contes d‘Hoffmann, die alle kritiek tot zwijgen bracht en nog altijd een van de populairste Franse opera‘s is.   

 

In maart van dit jaar bracht het Engelse label Opera Rara een minder bekende opéra comique van Offenbach uit: Vert-Vert, een drieakter uit 1869. Vert-Vert is de papegaai en het troeteldier van de meisjes van een katholieke meisjesschool. Als hij overlijdt, gaan de meisjes op zoek naar een vervanger. Dat wordt geen andere vogel, maar Valentin, een jongeman van vlees en bloed. En dat leidt - zoals we bij Offenbach gewend zijn - uiteraard tot allerlei vrolijke intriges en subtiele ironie.  

Het muziekstuk werd nooit eerder opgenomen en bevat prettig in het gehoor liggende muziek en prachtige aria’s. Zoals Il étais beau en Vert-Vert n’est plus un enfant, stukken die het absoluut verdienen om uit het stof te worden gehaald. De uitgave bestaat uit een luxe box met twee cd‘s en een boekwerk van maar liefst 205 pagina‘s. Een uniek tijdsdocument dat mede door de uitstekende zang voor velen een welkome aanvulling in de collectie zal zijn.

Jacques Offenbach: Vert-Vert. Philharmonia Orchestra onder leiding van David Parry, Opera Rara 2010, 2CD / ORC41

 

Door: Sander Out

1 juli 2010

Veel vrije dagen?

Op school hadden we vroeger het tamelijk flauwe grapje dat VVD de afkorting was voor ‘Veel Vrije Dagen’. Het moge duidelijk zijn dat Frankrijk ten opzichte van Nederland een land is waarop die term van toepassing is. Niet alleen is het land beschaafd genoeg om mannen een vaderschapsverlof van twee weken toe te kennen, de werkenden zijn er bovendien goed voorzien met nationale snipperdagen. Frankrijk toont zich niet bepaald sektarisch wat betreft vrije dagen: ze komen uit de katholieke traditie, de socialistische hoek en ze hebben er voor elke Wereldoorlog een. Een paar jaar geleden werd weliswaar uit economische gronden de Tweede Pinksterdag ingeleverd, maar die is nu wel weer grotendeels terug als vrije dag.

Toch moet gezegd worden dat de Fransen dit jaar er slecht uitkomen met al hun vrije dagen. Telt u mee? Dag van de Arbeid 1 mei viel op een zaterdag. En dus Bevrijdingsdag 8 mei (WOII) ook. Maria-ten-hemel-opname 15 augustus is een zondag en (dat is ook pech voor ons) kerst en Nieuwjaarsdag vallen in het weekend. Welgeteld zijn het dit jaar alleen Fête de la République 14 juli en l’Armistice 11 november (WOI) waar de Fransen echt iets aan hebben. Waarbij alleen de laatste een donderdag is, zodat ze ouderwets ‘le pont’ kunnen maken naar het weekend, door vrijdag ook vrij te nemen. 14 juli is een woensdag, net midden in de week. Dat worden waarschijnlijk hele lange bruggetjes dit jaar… 

 

Door: Sander Out
10 mei 2010

Django in alle gedaanten

Op 23 januari dit jaar was het honderd jaar geleden dat Django Reinhardt werd geboren in het Belgische dorp Liberchies. Ter nagedachtenis aan de legendarische gitarist heeft Le Chant du Monde een imposante cd-box uitgebracht. De samenstellers van Manoir de ses rêves haasten zich te zeggen dat deze box niet uitputtend is, omdat deze ‘alleen’ de studio-opnamen bevat waarbij  Django een leidende rol speelde, maar voor de gewone sterveling komen deze 26 volgestampte cd’s toch dicht genoeg in de buurt van een volledige catalogus. De liefhebber met deze pakweg 640 nummers een mooi schatkistje in huis heeft – en voor een luttele € 70,-. Wie hier nog niet genoeg aan heeft, kan tussen 24 en 27 juni nog naar Django’s laatste woonplaats Samois-sur-Seine (naast Fontainebleau) om te midden van gelijkgestemden te genieten van de 30ste en ongetwijfeld extra feestelijke editie van het Django Reinhardtfestival.


Django Reinhardt, Manoir de ses rêves, 2010, 26 cd, Le Chant du Monde 5741826 50. 

–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

Door: Sander Out
13 januari 2010

Gainsbourg in de lage landen

De nalatenschap van Serge Gainsbourg (zie ook En Route 88) blijft boeien – alleen niet in Nederland. Hier staat hij vooral in het collectieve geheugen gegrift met zijn grijsgedraaide schandaalsucces Je t’aime… moi non plus, dat eigenlijk verre van representatief voor ’s mans oeuvre is. Tijd om daar verandering in te brengen, moeten de makers van Gainsnord gedacht hebben. Op deze cd worden 18 Gainsbourgnummers onder handen genomen door artiesten uit Nederland en België. De deelnemers zijn voor het grote publiek waarschijnlijk geen klinkende namen, waardoor deze schijf eigenlijk twee doelen dient, een inleiding tot Gainsbourg en net zo goed een staalkaart van de alternatieve muziek uit de lage landen.

Gainsnord, Serge’s Songs Revisited By Bands From The Lowlands, Sonic Scenery, 2009, SON 708028.


–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––